Coronacrisis

De WHO schat dat het dodental als gevolg van de pandemie nu al kan oplopen tot 10 à 15 miljoen doden! Deze cijfers, die een jaar geleden nauwelijks voorstelbaar waren, zijn vandaag niettemin een trieste realiteit. Om de verantwoordelijkheid van de kapitalistische productiewijze te verbergen, leggen alle nationale bourgeoisieën de schuld bij de Westerse ongevaccineerde bevolking, die de intensieve zorg doen vollopen, en andere delen die erop staan om als eerste gevaccineerd te worden, waardoor tot nu toe slechts 2% van de bevolking van de armere landen volledig is gevaccineerd.

Sinds begin april verspreidt Covid-19 zich snel over de wereld. Terwijl de situatie in Europa zich enigszins stabiliseert en deze in de Verenigde Staten na een enorme uitbraak van besmettingen, lijkt af te nemen, zijn Latijns-Amerika en het Indiase subcontinent nu in rep en roer. Een and als Chili, waarvan de bevolking massaal was behandeld met Chinese vaccins, wordt getroffen door een explosie van besmettingen.

Tot nog toe was Nederland een toonbeeld van politieke stabiliteit. Maar de huidige campagne tegen Rutte en het feit dat de populisten nog nooit zoveel zetels hebben gewonnen als bij de laatste verkiezingen laat zien dat de controle de bourgeoisie steeds meer ontglipt. Haar moeilijkheden om een nieuwe stabiele regering te vormen, die in staat is huidige en de komende stormen het hoofd te bieden, brengt op treffende wijze de tendens van het ‘ieder voor zich’ tot uitdrukking.

De onmacht van de regering De Croo om de pandemie effectief aan te pakken bleef schrijnend, met als gevolg duizenden onnodige doden. De woekerende ontbinding, waarvan de Covid-19 crisis niet alleen een uitdrukking maar zelfs een versneller is, pookt het ‘elk voor zich’ voordurend op.  De diverse polieke partijen werken elkaar zodanig tegen dat de bourgeoisie steeds meer moeite heeft om haar politieke apparaat onder controle te houden.

Dit rapport is geschreven voor een recent congres van onze afdeling in Frankrijk en zal worden gevolgd door andere rapporten over de internationale situatie.

In 2020, is de Covid-pandemie, de belangrijkste crisis in de wereldgeschiedenis sinds de Tweede Wereldoorlog, een onmiskenbaar herkenningsteken geworden van deze hele periode van ontbinding, doordat ze een reeks factoren van chaos verenigt die de veralgemeende verrotting van het kapitalistische systeem uitdrukken. Om beter te begrijpen waarom de Covid-pandemie symbolisch is voor de kapitalistische periode van de ontbinding moeten we bestuderen hoe het komt dat ze in vorige tijden niet op dezelfde manier plaatsvond als vandaag.

De covidpandemie heeft de wereld gestort in de ernstigste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog. Bovendien is de economische achteruitgang sinds de jaren 1930 niet meer zo groot geweest.

In dit dossier staan al onze Nederlandstalige artikels over de corona-crisis opgelijst.

In deze vreemde dagen waarin het abnormale de norm is geworden, is een groep kameraden, die al jaren in verschillende initiatieven in de stad Alicante de strijd aanbindt, samengekomen om een debat op gang te brengen over de huidige en de historische situatie. Onze strijdwil, die in de loop der jaren in verschillende richtingen is gegaan, behoudt twee elementen: de bevestiging van de reële behoefte aan autonomie van de arbeidersklasse (onze klasse) en het proletarische internationalisme. Bijgevolg  erkennen we onszelf in de historische en internationale revolutionaire beweging van het proletariaat.

Bijna een jaar na de verkiezingen van 26 mei 2019 blijven de politieke partijen maar ruziën over de vorming van een regeringscoalitie en laten het beheer van de ontwikkelingen over aan een regering van lopende zaken. Ondertussen ontspoorden het budget en de overheidsfinanciën en dijt de Covid-19 pandemie uit. Wat is de oorzaak van deze politieke chaos en wat zijn hiervan de gevolgen op het beheer van de crisis in de gezondheidszorg en op het economisch puinruimen daarna?