Nieuwe publicaties deze maand: januari 2020

Printer-friendly version


Artikelen verschenen deze maand

Noch Israël, noch Palestina

Pro-Palestijnse demonstraties over de hele wereld: Kiezen voor de ene kant tegen de andere betekent altijd kiezen voor kapitalistische barbarij!

Wereldwijd, en vooral in Parijs, Londen en de Verenigde Staten, zijn de campussen van universiteiten het toneel van bijzonder grootschalige betogingen. Gebruikmakend van de legitieme afschuw over de slachtingen in Gaza, worden we opgeroepen om de Palestijnse zaak te steunen. Maar de solidariteit van arbeiders is niet met één of andere natie, of dit nu Palestina of Israël, Oekraïne of Rusland is, maar met alle uitgebuite arbeiders, in welk land die ook leven.

Verkiezingscampagne in België

De illusie verspreiden dat verkiezingen de crisis van het kapitalisme kunnen afwenden

In België vinden op 9 juni verkiezingen plaats voor het Europese, federale en de drie gewestelijke parlementen. Van uiterst links tot uiterst rechts probeert de bourgeoisie eendrachtig de bevolking, en vooral de nieuwe jonge kiezers en de arbeidersklasse, warm te maken om deel te nemen aan dit verkiezingscircus. Hét feest bij uitstek van de burgerlijke ‘democratie’, waar de arbeidende bevolking zogenaamd via een “juiste keuze” ‘haar’ politiek zou kunnen opleggen aan de burgerlijke staat, weliswaar binnen de grenzen van ‘zijn’ kapitalistische marktwetten, ‘zijn’ oorlogsinspanningen, ‘zijn’ economische crisis, ‘zijn’ klimaatcrisis, ‘zijn’ vluchtelingen crisis.Verkiezingen bieden geen alternatief voor de crisis van het systeem. Hun doel is net de bevolking, en vooral de arbeidersklasse, van het tegenovergestelde te overtuigen, van hen wijs te maken dat stemmen zinvol is, dat ze op die manier de “juiste keuzes” kunnen maken om “onze welvaart” veilig te stellen.

Oorlogscampagnes

‘Vrede garanderen door de voorbereiding op oorlog’: Nieuwe oorlogszuchtige campagnes voor imperialistische oorlog

Sinds de barbaarse uitbarsting van het conflict in Oekraïne en de ontaarding ervan in een verschrikkelijke positieoorlog, de bloedbaden in Gaza en de dreiging van een vuurzee in het Midden-Oosten door een rechtstreeks conflict tussen Israël en Iran, de spanningen rond Taiwan, heeft de oncontroleerbare honger van naties de burgerlijke politici aangezet tot de ‘ontdekking’ dat de oude kapitalistische wereld een sinistere krabbenmand is.

Oorlogschaos, economische crisis, spanningen tussen burgerlijke klieken...

De kapitalistische barbaarsheid is ontketend! Er is maar één uitweg: klassenstrijd!

De bloedige aanslag op het stadhuis van Moskou op 22 maart, het kille cynisme van Poetin in Oekraïne, het misdadige extremisme van de massaslachting en uithongering van burgers door de regering-Netanyahu... dit alles bevestigt dat het kapitalistische systeem bankroet is, dat de burgerlijke samenleving wel degelijk wordt meegezogen in een wervelwind van vernietiging en wijdverspreide chaos.

Economische crisis

Economische crisis in Duitsland... altijd ten koste van de arbeidersklasse

De wervelwind van ernstige schokken in de wereldeconomie van de afgelopen twee jaar, eerst als gevolg van de coronapandemie en de verwoestende milieuvernietiging en nu in toenemende mate als gevolg van de oorlogen, heeft ook de Duitse economie onder zware druk gezet. Terwijl deze er tijdens de coronapandemie in geslaagd was om de economie tijdelijk overeind te houden, voornamelijk dankzij gigantische reddingspakketten, hebben de oorlog in Oekraïne en het daarmee gepaard gaande wereldwijde offensief van de VS op economisch vlak tot enorme kenteringen geleid.

Lezersbrief

Steun voor een ‘vrij Palestina’ betekent steun voor imperialistische oorlog

We publiceren hier een briefwisseling met T., een contact in Duitsland die zich richt op de mobilisaties ter ondersteuning van ‘Vrijheid voor Palestina’.

Brief van T.

Kameraden,

hier is een bijdrage van mij aan de discussie:

Ecologische crisis

Kritiek op Saito's ‘krimp kommunisme’

In de afgelopen decennia is het duidelijk geworden dat de burgerlijke beschaving een ernstige bedreiging vormt voor de natuurlijke gesteldheid die de basis vormt voor het menselijk bestaan op deze planeet. Het is ook steeds duidelijker geworden dat de belangrijkste facties van de heersende klasse verplicht zijn om de ernst van de ecologische crisis te erkennen, en zelfs het verband met de andere belangrijkste uitingen van een maatschappij in verval, vooral de vlucht in militarisme en oorlog. 
Deze ontmaskering van de machteloosheid van de heersende klasse heeft geleid tot de behoefte aan een soort ideologische compensatie, met name van de kant van de linkervleugel van de bourgeoisie. Vandaar de opkomst van een soort ‘groen keynesianisme’, de notie van een ‘Groene New Deal’, waarin de staat, door de ergste vervuilers te straffen en te investeren in ‘duurzame’ technologieën, niet alleen zou kunnen voorkomen dat de klimaatverandering uit de hand loopt, maar ook groene banen en groene groei zou kunnen creëren - kortom, een gezond groen kapitalisme. Maar er zijn ook radicalere stemmen die al snel wijzen op de tekortkomingen van dit soort  schone kapitalisme. De belangrijkste onder hen zijn de voorstanders van ‘krimp’. Recentelijk hebben de boeken van de Japanse schrijver Kohei Saito enorme belangstelling en aanzienlijke verkoopcijfers getrokken, in het bijzonder zijn meest recente werk, getiteld Slow Down: How Degrowth Communism Can Save the Earth (2024). En op het eerste gezicht lijkt hij het inderdaad te hebben over het  kommunisme zoals dat door de echte, historische  kommunistische beweging wordt begrepen - een maatschappij van vrij geassocieerde producenten, waar loonarbeid niet langer bestaat. Het feit dat hij verder wil gaan dan de term ecosocialisme’ (die impliceert dat er vormen van socialisme kunnen zijn en zijn geweest die niet ecologisch waren, die niet minder ecologisch destructief waren dan het kapitalisme) en het nu over kommunisme heeft, is een reactie op een groeiende zoektocht naar oplossingen die naar de wortels van de huidige beschavingscrisis gaan. Maar een nader en kritischer onderzoek van Saito’s  redenering laat zien dat het een antwoord is dat alleen maar kan leiden tot meer nepoplossingen.

Newsletter: