"Genoeg is genoeg!" - Verenigd Koninkrijk. "Geen jaar meer, geen euro minder" - Frankrijk. "Verontwaardiging zit diep" - Spanje. "Voor ons allemaal" - Duitsland. Al deze slogans, gescandeerd tijdens de stakingen van de afgelopen maanden over de hele wereld, laten zien hoezeer de huidige arbeidersstrijd de afwijzing van de algemene verslechtering van onze levens- en arbeidsomstandigheden tot uitdrukking brengt. In Denemarken, Portugal, Nederland, de Verenigde Staten, Canada, Mexico, China... dezelfde stakingen tegen dezelfde steeds minder duurzame uitbuiting. "De echte ontbering: niet kunnen verwarmen, eten, jezelf verzorgen, je verplaatsen! ".
Maar we moeten ook verder gaan. De golf van internationale strijd die begon in mei 1968 was een reactie op de vertraging van de groei en het opnieuw verschijnen van massawerkloosheid. Vandaag is de situatie veel ernstiger. De rampzalige toestand van het kapitalisme zet het voortbestaan van de mensheid op het spel. Als we er niet in slagen het omver te werpen, zal de barbarij zich geleidelijk verspreiden.
De impuls van mei '68 werd gebroken door een dubbele leugen van de bourgeoisie. Toen de USSR in 1990 ineenstortte, beweerde zij dat de ineenstorting van het stalinisme de dood van het kommunisme betekende en dat een nieuw tijdperk van vrede en welvaart aanbrak. Drie decennia later weten we uit ervaring dat we in plaats van vrede en welvaart, oorlog en ellende kregen. We moeten nog begrijpen dat het stalinisme de antithese was van het kommunisme, dat het een barbaars kapitalistisch regime was dat voortkwam uit de contrarevolutie van de jaren twintig. Door de geschiedenis te vervalsen, door het stalinisme voor kommunisme uit te maken (zoals nu in China, Cuba en Noord-Korea!), is de bourgeoisie erin geslaagd de arbeidersklasse te doen geloven dat haar revolutionaire emancipatieproject alleen maar tot de ondergang kon leiden.
Maar in de strijd zullen we geleidelijk onze collectieve kracht, ons zelfvertrouwen, onze solidariteit, onze eenheid en onze zelforganisatie ontwikkelen. In de strijd zullen we geleidelijk beseffen dat wij, de arbeidersklasse, in staat zijn een ander perspectief te bieden dan de dood die door een rottend kapitalistisch systeem wordt beloofd.
Zaterdag 27 mei vanaf 14u tot 18u; De Zure, Dageraadplaats 4, 2018 Antwerpen