Met het uitbreken van de oorlog in Iran wordt het Midden-Oosten opnieuw in vuur en vlam gezet. Opnieuw heeft de Amerikaanse macht een gigantische vloot ontplooid in de regio.
En nu komt er een stortvloed van bommen en raketten neer op de burgerbevolking, die gegijzeld wordt door de imperialistische rivaliteit van alle oorlogvoerende staten.
Scholen, ziekenhuizen en arbeiderswijken worden dagelijks verwoest! Vrouwen, kinderen en ouderen proberen wanhopig aan het bloedbad te ontkomen, dwalend door het puin en de ruïnes, over de lijken heen stappend waarmee de straten van Teheran, Beiroet en nog vele andere steden bezaaid liggen.
Vrede in het kapitalisme is de vrede van de graven!
Om dit nieuwe imperialistische bloedbad te rechtvaardigen, roepen de vijanden van de Iraanse staat, aangevoerd door Trump en Netanyahu, de arbeiders op om de straat op te blijven gaan tegen het bloeddorstige regime van de ayatollahs, in naam van een zogenaamd ‘humanitair’ doel. Ze roepen hen op om zich te laten afslachten door hen opnieuw met huid en haar over te leveren aan de bloeddorstige repressie van het regime van de ayatollahs.
Deze oorlogshitsers beweren zo de zaak van het Iraanse volk en van alle onderdrukten te verdedigen.
Pure hypocrisie en schaamteloze leugens!
Met de reactie van de Iraanse staat, de escalatie van de oorlog, wordt de barbaarsheid en de chaos in deze regio van de wereld alleen maar verder verergerd.
Trump heeft de dood van Khamenei en van bepaalde hooggeplaatste leden uit zijn naaste omgeving in de schijnwerpers gezet, om ons te laten zien dat de grootste ‘democratische’ wereldmacht de mensheid kan redden van dictators.
Met de inzet van operatie Epic Fury laat Trump zien dat de Verenigde Staten, die ooit de ‘wereldpolitieagent’ waren, nu de belangrijkste bron van destabilisatie in de wereld zijn geworden. We kunnen er zeker van zijn dat de Pax Americana het Midden-Oosten in een steeds bloediger chaos zal storten. Met de betrokkenheid van andere staten en andere burgerlijke klieken (Saudi-Arabië, Hezbollah, pro-Iraanse milities in Irak).
Laten we ons geen illusies maken! Noch de Verenigde Staten, noch enige andere burgerlijke staat kan de mensheid vrede, welvaart of een of andere nieuwe ‘wereldorde’ brengen. Integendeel. De ‘vrede’ in het kapitalisme is altijd de vrede van de graven geweest! Oekraïne, Gaza, Libanon, Iran, Irak, Afghanistan, Soedan, Congo… al deze oorlogsgebieden laten zien wat de hele mensheid, overal op de planeet, te wachten staat als het kapitalisme niet wordt omvergeworpen.
De arbeiders mogen geen enkele imperialistische partij steunen!
Deze puinhopen van de verwoesting worden overschaduwd door onophoudelijke oproepen tot patriottisme, tot de Heilige Eenheid achter de nationale vlaggen, achter het fanatisme van religieuze klieken in landen die worden gedomineerd door allerlei vormen van fundamentalisme.
Zelfs als het regime van de ayatollahs instort, zal geen enkel nieuw regime de Iraanse bevolking enige rust of stabiliteit kunnen brengen. Zolang het kapitalisme de planeet domineert, zullen oorlogen en chaos alleen maar blijven toenemen.
In deze zoveelste imperialistische oorlog, net als in alle voorgaande, mag het proletariaat zich niet laten gijzelen voor belangen die niet de zijne zijn.
Het heeft er niets bij te winnen! Want deze oorlog is niet de zijne! Zich laten meeslepen door deze of gene burgerlijke kliek, zich scharen achter het ene kamp tegen het andere, betekent de belangen verdedigen van onze uitbuiters.
De bloedbaden in Iran gaan ons allemaal aan!
Het voorwendsel voor de escalatie van de oorlog was de bloedige onderdrukking van de massale demonstraties in Iran, die het gevolg waren van de verscherping van de economische crisis en de verarming van niet alleen de kleine handelaars, maar vooral de arbeidersklasse.
In deze opstand van het Iraanse ‘volk’ tegen de duizelingwekkende verslechtering van zijn materiële levensomstandigheden werden de proletariërs verdronken temidden van de andere niet-uitbuitende lagen van de bevolking. In deze opstand uit wanhoop konden zij zich niet als autonome klasse doen gelden.
Maar de Iraanse arbeiders, die een lange traditie van militante strijd hebben, zullen geen andere keuze hebben dan te strijden tegen de stijging van de prijzen van voedsel en basisbehoeften. Want ze kunnen hun kinderen vandaag de dag niet meer voeden! In Iran, net als in de meest ontwikkelde landen: ‘genoeg is genoeg!’
We kunnen niet werkloos toekijken bij de bloedbaden in Iran! We kunnen niet onverschillig blijven.
Deze oorlog is geen ver en ‘exotisch’ conflict.
Wij, proletariërs van de hele wereld, zijn allemaal betrokken bij wat daar gebeurt!
Het zijn onze klassebroeders en -zusters die in het Midden-Oosten vallen, elke dag, met tienduizenden tegelijk, onder de bommen en het spervuur van onze uitbuiters en moordenaars.
Het is ons bloed dat al deze aasgieren vergieten op het altaar van het kapitalisme!
De proletariërs van alle landen kunnen en moeten hun solidariteit betuigen met de uitgebuite en afgeslachte klasse in Iran.
Maar niet door zich in slaap te laten sussen door de linkse en extreem-linkse partijen van het kapitaal, die alleen de massale bombardementen van het Yankee-imperialisme aan de kaak stellen en hun steun betuigen aan de Iraanse staat. Wat betreft de veroordeling van het onwettige karakter van de interventie: die is alleen maar bedoeld om beter de ‘wettige’ oorlog van de internationale coalities te kunnen bepleiten. Het is dezelfde valstrik als de verdediging van de ‘humanitaire’ oorlog. Alle oorlogen zijn imperialistisch! Zoals Lenin zei over de Volkenbond: de VN, de NAVO… zijn allemaal roversholen.
De enige solidariteit die de proletariërs van alle landen moeten betonen aan hun klassebroeders en -zusters in Iran (en in alle staten van het Midden-Oosten), is de massale strijd tegen ‘hun’ eigen nationale bourgeoisie, tegen hun uitbuiters en moordenaars, tegen alle staten en hun regeringen, zowel rechtse als linkse.
Het is dezelfde heersende klasse die terreur en dood zaait in Iran en ons hier de ontslaggolven, de onzekerheid en de toenemende werkloosheid oplegt.
Het is hetzelfde uitbuitingssysteem, het wereldkapitalisme, dat ons in ellende stort en zijn barbaarsheid van de oorlog ontketent!
Het bloedbad dat vandaag Iran en Libanon overspoelt, is een oproep aan het proletariaat van alle landen om hun verantwoordelijkheid te nemen, in het bijzonder aan de meest ervaren bataljons in West-Europa, in de meest ‘rijke’ en ontwikkelde naties van het kapitalisme.
Alleen door zijn autonome strijd op zijn eigen klasseterrein tegen de kapitalistische uitbuiting te ontwikkelen, kan het proletariaat van de landen in het historische hart van het kapitalisme de hele mensheid een toekomst bieden, waarbij ook de uitgebuitenen van de hele wereld worden meegenomen.
Het kapitalisme in Europa is ontstaan in modder en bloed. Het is in dit deel van de wereld waar de arbeidersklasse al de wrede ervaring van de twee wereldoorlogen heeft meegemaakt.
Laten we niet vergeten dat het de ontwikkeling van de revolutionaire golf in Rusland en Duitsland was die de bourgeoisie van de grote ‘democratische’ mogendheden dwong een einde te maken aan de eerste wereldholocaust van 1914-18
De arbeidersklasse van de centrale kapitalistische landen heeft een lange ervaring met klassenstrijd tegen de imperialistische kruistochten van ‘hun’ nationale bourgeoisie. Ze heeft een lange ervaring met ideologische misleidingen die slechts voorwendsels waren om hen naar het slagveld te sturen in naam van de verdediging van de ‘democratie’ tegen dictatoriale regimes, van de beschaving tegen de barbaarsheid, enz.
Omdat de arbeidersklasse belangen heeft die tegengesteld zijn aan die van haar uitbuiters, is zij de enige kracht in de maatschappij die een einde kan maken aan de oorlogen, het bloedvergieten en de chaos waarin het kapitalisme de hele mensheid onverbiddelijk stort!
Welk antwoord op de barbaarsheid van de oorlog?
Om een einde te maken aan de dictatuur van de wereldbourgeoisie, om een nieuwe samenleving zonder oorlog en zonder uitbuiting op te bouwen, moeten de proletariërs van de hele wereld een massale, verenigde en algemene strijd ontwikkelen die de nationale grenzen overschrijdt. Want de proletariërs hebben geen vaderland! In Rusland of Oekraïne, in Gaza of Israël, overal en altijd moeten de arbeiders weigeren hun klassezusters te doden, maar broederlijk samenwerken en zich tegen hun uitbuiters keren.
Om het revolutionaire perspectief te kunnen ontwikkelen, moet de arbeidersklasse eerst weigeren zich achter nationale vlaggen te laten opstellen, weigeren als kanonnenvoer te dienen, alle offers weigeren die door de heersende klasse worden opgelegd ter verdediging van de staat en de nationale economie!
Massaal strijden tegen de verwoestende gevolgen van de wereldwijde economische crisis, een permanente crisis zonder uitweg, betekent beginnen de wortels van de bloedige chaos en de barbaarsheid van de oorlog aan te pakken; het is het begin van de weg naar de noodzakelijke politisering van de strijd. Om naar de revolutie toe te marcheren moeten de proletariërs hun klassenbewustzijn ontwikkelen.
Door onze strijd te ontwikkelen tegen de inbreuken van het kapitaal en tegen de barbaarsheid van de oorlog moeten we onze eenheid en onze internationale klasse-solidariteit bevestigen, van een klasse die geen enkel bijzonder belang heeft om te verdedigen.
Gezien de ernst van de uitdagingen die het kapitalisme in zijn verval met zich meebrengt, en gezien dit nieuwe bloedbad in Iran, is er maar één leus:
Weg met de oorlog! Weg met het kapitalisme!
Internationale solidariteit van de hele arbeidersklasse!
Proletariërs aller landen, verenigt u!
Internationale Kommunistische Stroming