Arbeiders hebben geen vaderland!
Sinds zaterdag 7 oktober zijn de inwoners van Israël en Gaza is een stortvloed van dodend vuur, lood en staal terechtgekomen. Aan de ene kant Hamas. Aan de andere het Israëlische leger. In het midden worden burgers gebombardeerd, beschoten, geëxecuteerd en gegijzeld. Het dodental loopt al in de duizenden.
Internationalisme betekent beide imperialistische kampen afwijzen
Het uitbreken van een imperialistische oorlog is altijd een test voor hen die beweren aan de kant van de wereldarbeidersklasse. Ten aanzien van de oorlog tussen Israel en Hamas vormde zich een ‘moeras’ waar proletarische standpunten vermengd werden met concessies aan de heersende ideologie, en dus aan rechtvaardigingen voor imperialistische oorlog. Het proletarisch internationalisme moet een oriëntatie te bieden aan bewegingen die in de toekomst die werkelijk een proletarisch verzet vormen tegen de kapitalistische oorlog.
Midden-Oosten: Oorlog, pogroms en vernietiging van het klassebewustzijn
Volgens recente opiniepeilingen steunden 87% of zelfs 97% van de Israëli’s de militaire aanval op Gaza toen die het meest intens was. Er werden feestjes georganiseerd op de heuvels die uitkijken over de Gazastook, waar bier gedronken werd terwijl men keek naar het dodelijke vuurwerk in de verte. Sommigen die geïnterviewd werden na raketaanvallen van Hamas zeiden dat de enige oplossing het doden is van alle inwoners van Gaza – mannen, vrouwen en kinderen.
Israël-Palestina: De imperialistische oorlog gijzelt de bevolking
Eens te meer werd Gaza bedolven onder de Israëlische raketten. In 2008 veroorzaakte de ‘Operatie verhard lood’ (Operation cast lead) tegen de 1500 doden, merendeels burgers, de vele verklaringen ten spijt als zouden de ‘chirurgische aanvallen’ enkel tegen terroristische doelwitten gericht zijn geweest. De Gazastrook is een van de armste en meest dichtbevolkte regio's van de wereld.