De Hollandse en Duitse Linkerzijdes worden in het algemeen samen genoemd vanwege de nauwe banden tussen de twee. Net als de Italiaanse Linkerzijde werden ze uitgesloten van de Derde Internationale toen deze ontaardde en in sommige opzichten hadden ze sneller juiste inzichten in de kritische vraagstukken van dat moment (met name het vakbondsvraagstuk). Hun volslagen onderschatting van het organisatievraagstuk daarentegen, bovenop de meedogenloze repressie tijdens de jaren 1930 en 1940, had tot gevolg dat deze groepen niet in staat waren om op samenhangende wijze voort te bestaan en hun lering aan een nieuwe generatie door te geven.