De Italiaanse Linkerzijde werd gevormd door de groepen die in de jaren 1920 van de Derde Internationale werden uitgesloten en daarmee uit de Italiaanse Kommunistische Party. Trouw blijvend aan de traditie van het proletarisch internationalisme had de Italiaanse Linkerzijde (vooral rond het tijdschrift Bilan) twee sterke punten: de nadruk op theoretische helderheid en onbuigzaamheid en op het belang van het organisatievraagstuk. Momenteel is de IKS de belangrijkste erfgenaam van de Italiaanse Linkerzijde