De anti-fascistische ideologie kwam vooral in de jaren 1930 sterk naar voren toen het diende als het belangrijkste ideologische wapen van de 'democratic' imperialistische machten om de arbeidersklasse mee te slepen in het bloedbad van de TWeede Wereldoorlog. Anti-racisme dient als spiegelbeeld van het racisme - een middel om verdeeldheid te zaaien onder de arbeiders en ze mee te slepen in bewegingen van klassen-samenwerking die, door steun te verlenen aan de 'democracy' onvermijdelijk eindigen als steun voor de belangrijkste vijand van de arbeidersklasse: de burgerlijke staat.