Open brief van de IKS aan de militanten van het IBRP, 7 december 2004

Printvriendelijke versieSend by email

Open brief van de IKS aan de militanten van het IBRP

Parijs, 7 december 2004

Kameraden,

Sinds 2 december zijn we getuige van discrete wijzigingen op de
website van het IBRP. Achtereenvolgens verdwenen de Engels- en
Spaanstalige versies van de Verklaring van de Círculo de Comunistas Internacionalistas
(Kring van Internationalistische Kommunisten) over de walgelijke
methodologie van de IKS van 12 oktober die daar meer dan anderhalve
maand te vinden was (merkwaardigerwijs is de Franstalige versie van
deze verklaring nog altijd aanwezig op het moment dat we deze brief
versturen: heeft het IBRP een andere politiek al naargelang het land of
de taal?) (1).

Bovendien werd op de Italiaanstalige pagina’s van jullie website de inleiding die voorafging aan het Standpunt van de Círculo de Comunistas Internacionalistas over de gebeurtenissen in Caleta Olivia met driekwart ingekort waarbij de volgende passage verdween: “Onlangs
brak de Nucleo Communiste Internationaliste van Argentinië met de
Internationale Kommunistische Stroming, die we al lange tijd beschouwen
als een overbodig restant van een achterhaalde politiek die
ontegenzeggelijk niet geëigend is om bij te dragen aan de oprichting
van de internationale Partij. De Argentijnse organisatie veranderde ook
van naam door zich Círculo de Comunistas Internacionalistas te gaan
noemen.”
(“Recentemente il Nucleo Comunista Internazionalista di
Argentina ha rotto con la Corrente Comunista Internazionale, che da
tempo indichiamo come ormai inutile sopravvivenza di una vecchia
politica sicuramente non adeguata a contribuire alla formazione del
Partito internazionale. L'organizzazione argentina ha anche cambiato
nome assumendo quello di Circolo di Comunisti Internazionalisti.”
).

Deze wijzigingen laten (wellicht?) zien dat het IBRP zich er
rekenschap van begint af te leggen in welke wespennest het zich
gestoken heeft door in goed geloof en zonder enige terughoudendheid te
publiceren wat de zogenaamde Círculo in haar verschillende
‘Verklaringen’ allemaal beweert over de aktiviteiten van de IKS. Met
andere woorden, het IBRP kan zichzelf niet langer voor de gek houden,
net zo min als de lezers van zijn website, over wat de IKS al twee
maanden herhaalt: de beschuldigingen die tegen onze organisatie worden
ingebracht bestaan uit pure leugens verzonnen door een troebel element,
een grootheidswaanzinnige bedrieger zonder scrupules. Met het discreet
en geleidelijk laten verdwijnen van deze ‘Verklaringen’ is de
aanzienlijke politieke blunder niet in het minst verdwenen, net zo min
als dat er iets is goedgemaakt voor de ongehoorde houding waarvoor
jullie organisaties zich verantwoordelijk heeft gesteld. In tegendeel.

Daarom vormt deze brief een plechtig beroep op de militanten van het
IBRP ten opzichte van een absoluut schandalig gedrag van hun
organisatie dat onverenigbaar is met alles wat de proletarische klasse
vertegenwoordigt.

Een korte samenvatting van de gebeurtenissen:

Tegen het midden van oktober publiceert het IBRP op haar website in meerdere talen de beruchte Verklaring over de “walgelijke methodologie van de IKS” van de zogenaamde Círculo de Comunistas Internacionalistas die zichzelf voordoet als de opvolger van de Núcleo Comunista Internacional waarmee de IKS al maandenlang debatteert (vooral door twee ontmoetingen in Argentinië tussen de NCI en delegaties van de IKS).

Waaruit bestaat dezen ‘Verklaring’? Het gaat om een serie van heel ernstige beschuldingen tegen onze organisatie:

  • de IKS houdt er “praktijken op na die niet overeenkomen met de
    erfenis van de Kommunistische Linkerzijde, maar eerder met de methoden
    die eigen zijn aan burgerlijk links en het stalinisme”
    teneinde “in
    het geniep [onze kleine kern] te vernietigen (dat wil zeggen de
    ‘Círculo’, nieuwe naam van de NCI), of de militanten ervan op het
    persoonlijk vlak door wederzijds wantrouwen te veroorzaken en de kiemen
    te zaaien voor verdeeldheid in de rangen onze kleine groep”
    ;
  • de IKS “is een weg ingeslagen van vernietiging niet alleen tegen
    hen die de ‘onwankelbare wetten en theorieën’ van de goeroe’s van deze
    stroming tarten maar ook tegen alles die nog proberen zelf na te denken
    en NEE zeggen op de chantages van de IKS”
    ;
  • de IKS gebruikt de “stalinistische tactiek van de ‘verschroeide
    aarde’, dat wil niet alleen zeggen de vernietiging van onze kleine en
    bescheiden groep, maar ook de actieve tegenwerking van iedere poging
    tot revolutionaire hergroepering waarvan de IKS niet aan het hoofd
    staat, door zijn sectaire en opportunistische politiek. Daarom wordt er
    niet geaarzeld om een hele reeks van walgelijke streken uit te halen
    met als hoofddoel haar opposanten te demoraliseren en daardoor iedere
    ‘mogelijke vijand’ bij voorbaat uit te schakelen”
    ;
  • “zodra haar standpunten niet worden onderschreven, die niets te
    maken hebben met de revolutionaire traditie, zal de IKS proberen om
    iedere poging tot revolutionaire hergroepering te saboteren, zoals dat
    het geval was tijdens de openbare bijeenkomst [van het IBRP] van 2
    oktober 2004 in Parijs (Frankrijk) en [...] momenteel probeert ze onze
    kleine groep in Argentinië te vernietigen”
    .

Iedere lezer die bekend is met de verschillende groepen van de
Kommunistische Linkerzijde (of wie zich daarop beroept) herkent hier
onmiddellijk de lasterstijl die de IFIKS al enkele jaren tegen onze
organisatie aanwendt. Maar dat is niet de enige overeenkomst. Die is
ook zichtbaar in de botheid waarmee de grofste leugens worden
gedebiteerd:

“Bij hun eensgezind besluit stellen de kameraden die de door de
IKS werden opgebeld om wantrouwen te zaaien in hun midden en om onze
kleine groep te vernietigen, aan het geheel van de leden van de Circulo
de Comunistas Internacionalistas voor om de politieke methode van de
IKS totaal te verwerpen die ze als typisch stalinistisch beschouwen”
.

De werkelijkheid is heel anders zoals we al duidelijk maakten in
andere teksten en zoals het geformuleerd werd in de verklaring van de
NCI van 27 oktober: we hebben inderdaad een kameraad van de NCI
opgebeld, maar niet in het minst om de “NCI, of de militanten ervan op het persoonlijk vlak” te vernietigen.

Het eerste telefoongesprek vond plaats in een poging te begrijpen hoe de Círculo de Comunistas Internacionalistas
was opgericht en waarom de kameraden die enkele weken eerder blijk
gaven van een uiterst kameraadschappelijke houding tegenover onze
delegatie en die van geen enkel meningsverschil met de IKS blijk hadden
gegeven (vooral rond het gedrag van de IFIKS) plotseling, op 2 oktober,
een buitengewoon vijandige ‘Verklaring’ aflegden tegenover onze
organisatie en de rug toekeerden naar alles wat ze tot dan verdedigd
hadden. Vanaf dat moment bekroop ons de twijfel of het geheel van de
kameraden van de NCI wel achter deze ‘verklaring’ stond (ondanks dat de
‘unanimiteit’ onder de leden van de NCI werd benadrukt). De gesprekken
die we per telefoon hadden met de kameraden van de NCI maakte het
mogelijk om ze op de hoogte te stellen van wat er zich afspeelde: het
verschijnen van een ‘Círculo’ die zichzelf voordeed als de voortzetting
van de NCI en die de aanval op de IKS had geopend. Het bleek eveneens
dat de kameraden niet in het minst op de hoogte waren van deze nieuwe
politiek van citoyen B. (de enige die webtoegang had) achter hun rug om
en in hun naam. Toen we aan de kameraad die we hadden kunnen bereiken
vroegen of we hem terug konden belden beantwoordde hij dat met een
volmondig “ja” en legde er de nadruk op dat er zo vaak mogelijk
moest worden opgebeld en hij vroeg ons te bellen zodra hij in het
gezelschap van de andere kameraden was zodat we die ook zouden kunnen
spreken. Tot zover de “gezamenlijke beslissing van de kameraden die door de IKS zijn opgebeld”: ze hebben geenszins “aan het geheel van de leden van de Círculo voorgesteld om de politieke methoden van de IKS totaal te verwerpen” maar die juist hartelijk begroet. En de methode “die ze als typisch stalinistisch beschouwen” is die van Mijnheer B.

Dit interessante personage waarschuwt ons in in het begin van zijn verklaring van 12 oktober: wat hij beweert over de “methodologie van de IKS” kan “een leugen lijken”. De ‘verklaringen’ van Mijnheer B. “lijken” inderdaad “op leugens”.
En daar is een goede reden voor: het zijn leugens, niets dan leugens.
De IFIKS geloofde natuurlijk onmiddellijk de leugen die op een leugen
leek. Alle modder die naar onze organisatie gegooid kan worden is koren
op haar molen en dan maakt het niet uit of een beschuldiging op “een leugen kan lijken”.
Leugenachtigheid is haar tweede natuur, haar handelsmerk (naast
chantage, diefstal en verklikkerij). Maar wat daarentegen werkelijk
ongelofelijk is, dat is dat een organisatie van de Kommunistische
Linkerzijde, het IBRP dezelfde weg is ingeslagen door zonder het minste
commentaar en dus met haar volle instemming de onwaardige
geestesgewrochten van Mijnheer B. te publiceren.

Het IBRP leest anderen graag de les, bijvoorbeeld in het geven van
zijn eigen interpretaties van de crises van de IKS door de leugens van
de IFIKS daarover woord voor woord te geloven en zonder zelfs de moeite
de nemen kennis te nemen van wat de IKS er zelf van zegt (zie
bijvoorbeeld Éléments de réflexion sur les crises du CCI
(Elementen ter overdenking over de crises van de IKS) op de website van
het IBRP). Het wordt daarentegen niet op prijs gesteld als er
aanbevelingen worden gedaan over de wijzen waarop zij zich heeft te
gedragen: “we houden de ‘waarschuwingen’ van een organisatie [de IKS] voor belachelijk”, “Het
is niet aan de IKS of wie dan ook dat we verantwoording moeten afleggen
over onze politieke handelwijze en de pretentie van de IKS om de
zogenaamde tradities van de Kommunistische Linkerzijde in ere te
herstellen lijken alleen maar pathetisch”
(zie Antwoord op de stompzinnige beschuldigingen van een organisatie die uit elkaar valt,
op de website van het IBRP). Desondanks willen we hem uitleggen hoe de
IKS gehandeld had wanneer het een verklaring als die van de ‘Círculo’
had ontvangen waarin het hele IBRP serieus ter discussie werd gesteld.

Als eerste zouden we contact hebben opgenomen met het IBRP om het
een oordeel te vragen over een dergelijke beschuldiging. We zouden ook
de geloofwaardigheid en eerlijkheid van de persoon die dit soort van
beschuldigingen uit hebben onderzocht. Wanneer het zou blijken dat de
beschuldiging leugenachtig was dan zouden we die houding onmiddellijk
hebben aangeklaagd en onze solidariteit met het IBRP hebben
uitgesproken. Zou de beschuldiging gerechtvaardigd blijken en we het
noodzakelijk achten om die door middel van onze pers bekend te maken,
dan zouden we het IBRP naar haar standpunt hebben gevraagd om die naast
het document te kunnen plaatsen waarin de beschuldiging wordt
uitgesproken.

Nu zouden jullie kunnen denken dat dit enkel mooie woorden zijn en
dat we in werkelijkheid iets anders zouden doen. De lezers van onze
pers weten in ieder geval dat de IKS zo optreedt en we brachten dat ook
in praktijk toen de LA Workers’ Voice campagne begon te voeren om het IBRP zwart te maken (zie Internationalism, nr. 122).

Wat deed het IBRP toen het de “Verklaring van de ‘Círculo’”
ontving? Niet alleen onderschreef het die verklaring door hem in
meerdere talen op haar website te publiceren zonder enige controle op
haar authenticiteit, maar het weigerde meer dan tien dagen lang om,
zoals we meermaals vroegen, de weerlegging ervan toe te voegen (zie
onze brieven van 22, 26 en 30 oktober) aan de verklaring van de
‘Círculo’.

Het publiceren van onze weerlegging was toch wel het minste dat het
IBRP kon doen (en om het even welke burgerlijke krant zou dat in het
algemeen aanvaarden) en toch waren er drie brieven nodig voor daartoe
werd overgegaan, drie brieven en een aantal feiten waaruit geleidelijk
steeds duidelijker het leugenachtige karakter van de ‘verklaring’
bleek. Het toevoegen van onze weerlegging was het minste, maar
volstrekt onvoldoende omdat, door geen standpunt in te nemen over de
verklaring van de ‘Círculo’ het IBRP de leugen ervan voor zijn rekening
bleef nemen. Vandaar onze brieven van 17 en 21 november waarin we
vroegen “onmiddellijk, dat wil zeggen direct na ontvangst van dit
schrijven, op jullie website de Verklaring van de NCI van 27 oktober te
publiceren die op onze website te vinden is in alle betreffende talen”
,
een verklaring die niet van de ‘Círculo’ afkomstig was, waarvan
verwacht kon worden dat die maar wat raak kletste, maar van de
belangrijkste getuigen van het bedrog en de lasterlijke leugen van
Mijnheer B. Tot op heden hebben jullie deze verklaring van de NCI nog
altijd niet gepubliceerd (die jullie vanuit Buenos Aires per post is
toegestuurd) en waarvan jullie pertinent weten dat die geloofwaardig is
omdat jullie geleidelijk en discreet de verklaring van de ‘Círculo’ van
jullie website begonnen te verwijderen.

Wekenlang hielden jullie je slapende voor de verzoeken van de IKS
voordat de waarheid in ere werd hersteld. Nu deze steeds duidelijker
doorbreekt (en zeker niet dankzij jullie) kiezen jullie voor de meest
huichelachtig mogelijke methode om te voorkomen er door besmeurd te
raken: er wordt een document verwijderd waarin twee maanden lang tonnen
modder werden gegooid naar onze organisatie, en dat onder hetzelfde
stilzwijgen waaronder die aanvankelijk door jullie in circulatie was
gebracht.

Kameraden, zijn jullie je bewust van de ernst van jullie gedrag?
Zijn jullie je er niet van bewust dat deze houding onwaardig is voor
een groep die zich beroept op de Kommunistische Linkerzijde maar dat
die hoort bij de methoden van het ontaardende trotskisme en zelfs
stalinisme? Beseffen jullie niet dat jullie hetzelfde doen als Mijnheer
B. (waarvan de recente flirt met de website Argentina Roja er
getuigenis van aflegt dat hij terugkeert naar zijn oude stalinistische
geliefde) die zich er onledig mee hield om documenten te laten
verschijnen en verdwijnen op zijn website in een poging om de ene
manoeuvre met de andere toe te dekken?

Hoe dan ook, omdat jullie al je communicatiemiddelen in dienst
hebben gesteld van de laster tegen de IKS is het niet voldoende om deze
laster discreet weg te moffelen alsof er niets is gebeurd. Jullie
hebben een uiterst ernstige politieke blunder begaan en die moet nu
worden rechtgezet. De enig waardige wijze waarop een organisatie van
het proletariaat dat kan doen is door op jullie website verklaren dat
de documenten die daar haast twee maanden toegankelijk waren een
verzameling van leugen is en door de hele handelwijze van Mijnheer B.
aan de schandpaal te nagelen.

We hebben alle begrip voor de bittere teleurstelling die jullie
hebben moeten voelen toen jullie de waarheid ontdekten: de NCI heeft
niet gebroken met de IKS en de ‘Círculo’ waarop jullie zoveel hoop
hadden gesteld (zie het artikel in Battaglia Comunista van oktober, Anche in Argentina qualcosa si muove.
Ook in Argentinië zijn er dingen in beweging) bleek niets anders te
zijn dan een bedrog dat voortkwam uit de verbeelding van Mijnheer B.
Maar dat is geen reden om het innemen een standpunt uit de weg te gaan
over de methoden van deze bedrieger. Het is ook een vraagstuk van
elementaire solidariteit met de militanten van de NCI die de eerste
slachtoffers waren van de beruchte manipulaties van dit element dat
zich hun naam toe-eigende.

We begrijpen ook dat het ietwat pijnlijk is om alweer in het
openbaar te moeten verklaren (na jullie communiqué van 9 september 2003
over de Radicale Communisten van de Oekraïne) dat jullie
slachtoffer van bedrog zijn geworden. In die tegenspoed heeft de IKS
zich van alle commentaar onthouden. Liever dan met het mes in de open
wond te wroeten dachten we dat jullie, als ‘verantwoordelijke sterke
leiding’ (in jullie eigen bewoordingen) wel in staat zouden zijn om
daaruit de lessen te trekken. Maar we waren er niet verbaasd over na al
de teleurstellingen die jullie te verwerken kregen, met name met de Radicale Communisten van de Oekraïne en de LA Workers’ Voice, en ondanks dat onze waarschuwingen “belachelijk vinden en daarvan nooit gebruik willen maken”.
Maar nu gaat het verder dan als gevulde kalkoen op tafel te hebben
gelegen. Achter de roerende naïviteit waarmee jullie een
grootheidswaanzinnige oplichter op zijn woord geloofden is er de
dubbelhartigheid waarmee de onbeschaamdheden van dit individu op jullie
website werden begroet. Dat is een volstrekt onwaardige houding voor
een organisatie die zich beroept op de Kommunistische Linkerzijde.

Het IBRP herhaalt dat de IKS “ieder vermogen/mogelijkheid heeft
verloren om positief bij te dragen aan het onontkoombare vormingsproces
van de internationale kommunistische partij”
(“avendo cioè perso
ogni capacità/possibilità di contribuire positivamente al processo di
formazione dell'indispensabile partito comunista internazionale”
, Battaglia comunista van oktober 2004, Anche in Argentina qualcosa si muove).
In tegenstelling tot het IBRP (en tot de verschillende kapelletjes van
de bordigistische richting) heeft de IKS zichzelf nooit beschouwd als
de enige organisatie in staat om positief bij te dragen tot de vorming
van de toekomstige revolutionaire wereldpartij, zelfs als zij haar
eigen bijdrage daarin vanzelfsprekend als doorslaggevend beschouwd.
Vandaar dat vanaf het moment dat zij in 1964 weer opstond (en dus
geruime tijd voor de oprichting van de eigenlijke IKS), onze stroming
de richting weer insloeg van de Gauche communiste de France
(Franse Kommunistische Linkerzijde) en altijd de noodzaak verdedigde
van een broederlijk debat en samenwerking (uiteraard in helderheid)
tussen de krachten van de Kommunistische Linkerzijde. Zelfs voordat Battaglia Comunista
daar in 1976 een voorstel toe deed hebben we meerdere maar telkens
vruchteloze voorstellen aan deze organisatie gedaan om internationale
conferenties te organiseren van de groepen van de Kommunistische
Linkerzijde. Daarom ook hebben we enthousiast gereageerd op het
initiatief van Battaglia Comunista en hebben we onze uiterste
best gedaan om daaraan serieus en vastbesloten deel te nemen. Maar
daarom betreurden en veroordeelden we het ook dat Battaglia en de CWO
besloten om tijdens de derde conferentie in 1980 die pogingen te
beëindigen.

We zijn inderdaad van mening van sommige standpunten van het IBRP
verward, fout of onsamenhangend zijn en dat ze verwarring binnen de
arbeidersklasse kunnen zaaien of instandhouden. Daarom publiceren we in
onze pers regelmatig polemieken waarin die standpunten worden
bekritiseerd. Toch zijn we van mening dat het IBRP, vanuit zijn
fundamentele beginselen, een organisatie van het proletariaat is en dat
hij daar binnen een positieve bijdrage levert tegenover de burgerlijke
mystificaties (vooral als hij het internationalisme verdedigt tegenover
de imperialistische oorlog). Tot op heden zijn we dan ook van mening
dat het belang van de arbeidersklasse gebaat is bij het voortbestaan
van een organisatie als het IBRP. Dat is niet jullie analyse van onze
eigen organisatie omdat jullie in jullie bijeenkomst met de IFIKS in
maart 2002 jullie herhaalden dat “als we tot de conclusie komen dat
de IKS een ‘waardeloze’ organisatie is geworden, dan zal ons doel zijn
om er alles te doen om haar verdwijning te bevorderen”
(IFIKS-Bulletin, nr. 9) en sindsdien zijn jullie ertoe overgegaan om er inderdaad alles aan te doen om dat doel te bereiken.

Het feit dat jullie de inschatting maken dat de IKS een obstakel
vormt voor het bewustwordingsproces van de arbeidersklasse en dat het
beter zou zijn voor de strijd dat de IKS zou verdwijnen is op zichzelf
geen probleem. Dat is hoe dan ook het standpunt dat de verschillende
bordigistische kapelletjes altijd hebben verdedigd. Het stelt ons ook
geen enkel probleem dat jullie de middelen zoeken om dat doel te
bereiken. De vraag is: welke middelen? De bourgeoisie heeft eveneens
belang bij de verdwijning van de IKS, net als van de andere groepen van
de Kommunistische Linkerzijde. Daarom worden er met name walgelijke
campagnes gevoerd tegen deze stroming door haar op één hoop te gooien
met de ‘revisionistische’ stroming die een handlanger is van
extreem-rechts. Voor de heersende klasse zijn ALLE middelen goed
genoeg, daarbij inbegrepen en vooral, leugens en laster. Maar datzelfde
geldt niet voor een organisatie die beweert te strijden voor de
proletarische revolutie. Net als de andere revolutionaire organisaties
van de arbeidersbeweging die aan haar voorafgingen onderscheidde de
Kommunistische Linkerzijde zich niet alleen door de programmatische
standpunten zoals het internationalisme. In haar strijd tegen de
ontaarding van de Kommunistische Internationale en tegen het
opportunistisch bergafwaarts gaan van het trotskisme waardoor het in
het burgerlijke kamp terechtkwam, beriep de Linkerzijde zich altijd op
een methode die gebaseerd was op duidelijkheid, en dus waarheid, vooral
tegenover alle vervalsingen waarvan het stalinisme de munitie
aanleverde. Marx zei “de waarheid is revolutionair”. Anders
gezegd, leugens en meer nog laster zijn geen wapens van het
proletariaat maar van de klassenvijand. En de organisatie die daarvan
een strijdmiddel maakt, wat ook de juistheid is van de standpunten die
in haar programma staan, slaat de weg in naar het verraad of wordt
minstens een beslissende obstakel voor de bewustwording van de
arbeidersklasse. In dat geval is het beter, en veel meer dan door de
aanwezigheid van misvattingen in haar programma, dat zij, vanuit het
gezichtspunt van de belangen van het proletariaat, inderdaad verdwijnt.

Kameraden,

We zeggen het heel openhartig: als het IBRP volhardt in de politiek
van de leugen, van de laster et, nog erger van het ‘laten zeggen’ en de
medeplichtige stilte rond de aktiviteiten van groepjes die dat als hun
handelsmerk en bestaansreden hebben, zoals de ‘Círculo’ en de IFIKS,
dan geeft hij er blijk van een obstakel te zijn geworden voor de
bewustwording van het proletariaat. Het zal een obstakel zijn niet
alleen vanwege het diskrediet dat het zou kunnen brengen over onze
organisatie (de laatste gebeurtenissen maakten duidelijk dat we ons
kunnen verdedigen, zelfs als jullie de inschatting maken dat “de IKS uiteen valt”),
maar door het diskrediet en de schande die dergelijk gedrag brengt over
de nagedachtenis van de Kommunistische Linkerzijde van Italië, en dus
over zijn onschatbare bijdrage. Dan zou het inderdaad beter zijn als
het IBRP verdween en “ons doel zal eruit bestaan zijn verdwijning te bevorderen”
zoals jullie het zo mooi uitdrukken. Het is natuurlijk duidelijk dat we
daarbij alleen gebruik zullen maken van de wapens waarover de
arbeidersklasse beschikt en vanzelfsprekend niet van leugens en laster
gebruik zullen maken.

Een laatste punt:

De verklaring van 12 oktober van de ‘Círculo’, net als het artikel van de IFIKS in haar Bulletin, nr. 28, zinspeelt op onze zogenaamde “pogingen tot sabotage”
tijdens jullie openbare bijeenkomst van 2 oktober in Parijs. Jullie
zijn niet vreemd aan dit soort van beschuldigingen omdat de eerste
versie van jullie standpuntbepaling over deze openbare bijeenkomst die
uitsluitend in het Italiaans verscheen (en niet in het Frans – alweer
zo’n mysterie van het IBRP!) zinspeelt op “le avanguardie
rivoluzionarie anche laddove scarseggiano, ostacolate nel loro emergere
dai miasmi prodotti da una organizzazione in via di disfacimento, come
la Cci a Parigi. E' per questo che il Bipr continuerà il suo lavoro
anche su Parigi, prendendo tutte le misure necessarie a prevenire ed
evitare sabotaggi, da qualunque parte essi vengano.”
(de
revolutionaire voorhoedes, zelfs als ze klein zijn, en in hun opkomst
worden gehinderd door de verpeste atmosfeer die wordt voortgebracht
door een organisatie die uiteenvalt, zoals de IKS in Parijs. Daarom zet
het IBRP haar werk naar Parijs verder, waarbij alle nodige maatregelen
worden genomen om sabotage te voorkomen en te ontlopen, uit welke hoek
die ook komt). Vervolgens is het einde van deze passage terug genomen
(een bewijs ervan dat jullie niet al te zeker van jullie zaak waren),
en met name de verwijzing naar onze ‘sabotage’. Een aantal bezoekers
van jullie website en contacten die een e-mail-abonnement hebben op
jullie communiqués kon kennis nemen van deze beschuldigingen. En de
IFIKS net als de ‘Círculo’ blijven ze vertonen op hun eigen websites
zonder dat jullie dat tegenspreken.

Kameraden, als jullie van mening zijn dat wij hebben geprobeerd
jullie openbare bijeenkomst in Parijs te saboteren zeg het dan openlijk
en leg uit waarom. Dan kunnen we erover van gedachten wisselen met
argumenten in plaats van geconfronteerd te worden met achterbakse
geruchten.

Een allerlaatst punt. Deze brief gaat voornamelijk over maar één
enkele vraag: de publicatie op jullie website van een ‘Verklaring’
waarin de IKS smerig belasterd wordt. Dat wil niet zeggen dat het
gebruik (actief of passief) van leugens en laster als ‘strijdmiddelen’
daarmee ophoudt. We herinneren jullie er aan dat we twee brieven hebben
geschreven waarin we jullie onder andere hebben gevraagd om stelling in
te nemen over een hoogst belangrijke kwestie (behalve als die woorden
voor jullie niets meer betekenen): “Denken jullie dat de IKS, zoals
de IFIKS onophoudelijk beweert onder de plak zit van de
staatskapitalistische agent (die deel uitmaakt van de politie of van
een vrijmetselaars-sekte?”

We herinneren er eveneens aan dat tot op de dag van vandaag, zelfs
als jullie de diefstal rechtvaardigen die de IFIKS heeft gepleegd van
onze abonneebestanden, jullie nog geen uitleg hebben kunnen geven over
het feit dat onze abonnees een uitnodiging hebben ontvangen voor jullie
openbare bijeenkomst hoewel ze jullie nooit hun adres hebben gegeven.
De enige ‘verklaring’ daarvoor bestond eruit dat een lid van het
presidium van jullie openbare bijeenkomst van 2 oktober in Parijs zei: “we waren niet op de hoogte van het versturen van deze uitnodigingen en we zijn het er niet meer eens”.

  • Als het IBRP deze verzending niet heeft gedaan, wie dan wel?
  • Waarom keuren jullie dit initiatief niet goed als jullie wel de diefstal van ons abonneebestand goedkeuren?

Als jullie niet van zins zijn om daarover uitleg te geven aan de
IKS, dan vragen we jullie toch om op zijn minst een rectificatie te
sturen naar onze abonnees die niet eens noodzakelijkwijs sympathisanten
van de IKS zijn.

Tot zover een geheel van kwesties dat voor onze niet is afgesloten.
En we zullen het telkens wanneer we dat nodig vinden opnieuw ter tafel
brengen als jullie ertoe besluiten om jullie gebruikelijke politiek van
stilzwijgen tegenover onze brieven te handhaven.

Ontvang, kameraden, onze kommunistische groeten.

De Internationale Kommunistische Stroming

(1) Die vraag is niet alleen gerechtvaardigd met betrekking tot het
verdwijnen van de Verklaring van 12 oktober, maar ook met betrekking
tot de opname ervan op de website van het IBRP. Zo werd deze Verklaring
nooit opgenomen in het Italiaan hoewel twee andere teksten van de Círculo daar wél verschenen, Presa di posizione del Circolo di Comunisti Internazionalisti sui fatti di Caleta Olivia (Het standpunt van de Círculo de Comunistas Internacionalistas over de gebeurtenissen van Caleta Olivia) en Prospettive della classe operaia in Argentina e nei paesi periferici
(Perspectieven van het proletariaat Argentin in Argentinië en de
perifere naties) die, paradoxaal, door het IBRP niet in andere talen
zijn gepubliceerd. Begrijpe wie het begrijpen kan. We hopen dat in
ieder geval de militanten van het IBRP de redenen van deze
verbijsterende beslissingen kennen.

Aktiviteiten van de IKS: 

Politieke stromingen en verwijzingen: