Solidariteitsverklaring met ICT

Printvriendelijke versieVerstuur per e-mail

Na kennis te hebben genomen van  het communiqué van 12 April 2015, getiteld A proposito di alcune infami calunnie (“Reactie op een verachtelijke laster”), op de website van de Internationalistische Communistische Tendens (ICT), wil de IKS haar algehele solidariteit betuigen met de ICT en met haar militanten, die in het bijzonder zijn aangevallen door vroegere leden van de ICT- afdeling in Italië, de Partito Comunista Internazionalista (PCInt).

Iedereen die zich beroept op de communistische linkerzijde, of wie in deze stroming is geïnteresseerd, kent de meningsverschillen tussen de IKS en de ICT met betrekking tot de algemene analyse (zoals het historische perspectief), over hoe wij de historische ervaring interpreteren (zoals het werk van de Italiaanse Fractie tussen 1928 en 1945 of de oprichting van de Partito Comunista Internazionalista in 1943-1945) of - en voor ons is dit het belangrijkste - over de relaties die er vandaag zouden moeten bestaan tussen de groepen, die zich beroepen op de communistische linkerzijde. Wij hebben deze meningsverschillen nooit verborgen gehouden, noch hebben wij nagelaten de politieke standpunten van de ICT (en van IBRP in het verleden) die wij als schadelijk beoordelen voor de strijd van de communistische linkerzijde te bekritiseren. Maar in onze ogen kan dit de uitdrukking van onze algehele solidariteit met ICT niet beïnvloeden of de vastberadenheid waarmee wij de laster veroordelen, waarvan deze organisatie en sommige van haar militanten momenteel het mikpunt zijn. Dit is een houding die behoort tot de traditie van de arbeidersbeweging.

De IKS kent niet de identiteit van de elementen die de PCInt-ICT momenteel aanvallen, noch de exacte termen waarin ze hun beschuldigingen stellen. De IKS heeft echter volledig vertrouwen in het communiqué dat door de ICT werd gepubliceerd en ze is van mening dat de informatie die het bevat geldig is. Dit vertrouwen baseert zich op de volgende feiten:

  • Wij kunnen ons niet voorstellen dat een organisatie, die zich beroept op de standpunten van de communistische linkerzijde en die deze standpunten 70 jaar lang heeft verdedigd, de feiten kan bedenken die in het communiqué worden vermeld;
  • De ervaring van de arbeidersbeweging (evenals de ervaring van de IKS zelf) bevestigt dat voormalige militanten in het meest laaghartige en schandalige gedrag kunnen vervallen wanneer zij een wrok ontwikkelen en koesteren tegen hun vroegere organisatie, wanneer zij de strijd voor het communistische perspectief verwerpen om een strijd op te nemen voor de verdediging hun kleine persoonlijke bekommernissen. Teleurstelling, frustratie, gekwetste trots, rancune worden dan de belangrijkste motieven voor hun gedrag, en niet langer de opstand tegen deze schaamteloze maatschappij van uitbuiting. Zoals het communiqué van de PCInt stelt, zijn de “verachtelijke aanvallen” tegen hun voormalige organisatie tot“belangrijkste doel hun politiek, zo niet hun leven” geworden en niet de strijd tegen het kapitalisme, wiens bondgenoten zij zijn geworden, of ze het willen of niet, of zij er zich van bewust zijn of niet;
  • Een van de meest verraderlijke, maar jammer genoeg “klassieke” kenmerken van de vernietigende houding van deze elementen t.o.v. hun vroegere organisatie bestaat in het uiten van de gemeenste beschuldigingen tegen haar meest prominente militanten, in het bijzonder de beschuldiging dat zij “agenten van de staat” zijn.

Dergelijke beschuldigingen moeten met de grootste vastberadenheid aan de kaak worden gesteld, vooral omdat het de verdachtmaking introduceert binnen de organisatie, maar ook binnen het gehele proletarisch milieu. Vandaar dat IKS zich bereid verklaart om, in de mate van het mogelijke, de ICT alle hulp te bieden die de ICT het nuttigst beoordeelt, om de laster te ontmaskeren die gericht is op sommige van haar militanten en om hun eer weer te herstellen.

De IKS doet een roept alle elementen en groepen op, die oprecht strijden voor de communistische revolutie, en in het bijzonder zij die zich beroepen op de communistische linkerzijde (vooral zij die zich verbinden aan de stroming die na 1952 door Bordiga werd geanimeerd) op niet mis te verstane manier hun solidariteit te betuigen met de ICT tegenover de gemene aanvallen, waarvan ze het mikpunt is. Het behoort tot de eer van de communistische linkerzijde te hebben gevochten tegen deze methodes, waarvan het stalinisme in de donkerste perioden van contrarevolutie de grote specialist was. Deelnemen aan de strijd van de communistische linkerzijde betekent niet alleen het verdedigen van haar politieke standpunten. Het betekent ook het aan de kaak stellen van politiek gedrag, zoals geruchten, leugens, laster en chantage, die de strijd van het proletariaat voor zijn emancipatie de rug toekeren.

De IKS / 17.04.2015